Welkom bij VG Oostende

Klassement 2de Provinciale

Vanneste Genootschap Oostende VZW
Stamboeknummer 8837
Maatschappelijke zetel:
Groenendaallaan 12 - 8400 Oostende
Btw nr. BE 0 426 122 780
Dexia 063 - 4682436-87

Historiek VG Oostende begin
1905-1908	1908-1909	1909-1910	1910-1911
1911-1912	1913-1914	1914-1918	1919-1920
1920-1921	1921-1922	1922-1923	1923-1924
1924-1925	1925-1926	1926-1927	1927-1928
1928-1929	1929-1930	1930-1931	1931-1932
1932-1933	1933-1934	1934-1935	1935-1936
1936-1937	1937-1938	1938-1939	1939-1940
1940-1941	1941-1942	1942-1943	1943-1944
1944-1945	1945-1946	1946-1947	1947-1948
1948-1949	1949-1950	1950-1951	1951-1952
1952-1953	1953-1954	1954-1955	1955-1956
1956-1957	1957-1958	1959-1960	1960-1961
1961-1962	1962-1963	1963-1964	1964-1965
1965-1966	1966-1967	1967-1968	1968-1969
1969-1970	1970-1971	1971-1972	1972-1973
1973-1974	1974-1975	1975-1976	1976-1977
1977-1978	1978-1979	1979-1980	1980-1981
1982-1983	1983-1984	1984-1985	1985-1986
1986-1987	1987-1988	1988-1989	1989-1990
1990-1991	1991-1992	1992-1993	1993-1994
1994-1995	1995-1996	1996-1997	1997-1998
1998-1999	1999-2000	2000-2001	2001-2002
2002-2003	2003-2004	2004-2005	2005-2006
2006-2007	2007-2008	2008-2009	2009-2010
2010-2011
1905-1908		boven
In het jaar 1905 bloeide te Oostende een afdeling van het "Willemsfonds". Twee jongere leden en tevens oud-leerlingen van het Koninklijk Atheneum, namelijk de heer Eugene EVERAERTS en de heer Leopold LIEDTS, koesterden sinds lang de hoop uit om de werking van het "Willemsfonds" wat meer uitbreiding te geven . Als een fataliteit doet zich op 27 juli 1905 het afsterven voor van de heer AUGUSTE VAN NESTE, stichter van de officiële stadsscholen, stichtervoorzitter van het plaatselijke "Willemsfonds" in 1880. De naam voor de nieuwe vereniging was gevonden: "VAN NESTE GENOOTSCHAP" De menigvuldige doeleinden waarnaar gestreefd werd, vergden de oprichting van verschillende afdelingen. Zo ontstond de afdeling STUDIE, ZANG, TURNEN en TONEEL. Later in 1908 kwam daar ook de VOETBAL afdeling bij. Wij schrijven het begin van vorige eeuw. Al in 1906-1907 bestaan er voetbalkernen in de schoot van het "VAN NESTE GENOOTSCHAP". Het zijn jongelui die tegen elkaar spelen. Onder impuls van de heer Frederik SEYNAEVE, de feitelijke grondlegger van de voetbalsport in Oostende, wordt de voetbalafdeling van het "VAN NESTE GENOOTSCHAP" een feit. De statuten worden in algemene vergadering van 30 oktober 1907 goedgekeurd. In 1907-1908 worden enkele vriendschappelijke wedstrijden gespeeld en in 1908 is de aansluiting bij de Belgische Voetbalbond beklonken onder het stamnummer 31.
1908-1909		boven
V.G.O. klasseert zich als eerste in zijn reeks (IIIe Nationale) wat toelaat deel te nemen aan de finale van de Beide Vlaanderen. V.G.O. behaalt de overwinning met 4-2.
1909-1910		boven
V.G.O. klasseert zich tweede na FC Brugge en voor het eerst brengt VGO een scholierenelftal in lijn.
1910-1911		boven
Vele Oostendse jongeren komen de club vervoegen. De scholieren verwerven prachtige resultaten. VGO rangschikt zich tweede na C.S. Brugge.
1911-1912		boven
VG beslist de kans te wagen in 2e nationale. V.G.O. eindigt echter laatste in zijn reeks. SV Roeselare wordt kampioen voor stadsgenoot FC Roeselare. Op 31 december 1911 speelt V.G.O. een vriendschappelijke wedstrijd tegen de "Union Sportive Ostendaise" ,die gemakkelijk door de roodgele gewonnen wordt (Er is hier nog geen sprake van A.S.O.). Op 4 februari 1912 wordt een nieuwe wedstrijd betwist, ditmaal tegen de "Association Sportive Ostendaise" (dus wel A.S.O.) waarvan de kleuren dan Rood en Zwart waren. De uitslag luidt: V.G.O.-A.S.O. 4-2
1912-1913		boven
Op voorstel van SV Roeselare krijgt de provincie West-Vlaanderen voor het eerst zijn eigen competitie. In IIe afdeling wordt de 4e plaats veroverd met 8 punten na de eerste SV Roeselare. De eerste officiële derby ASO-VGO wordt op 3 november 1912 betwist en door de Roodgele met 3-0 gewonnen.
1913-1914		boven
De VG schrijft met 4 ploegen in: IIe, IIIe, scholieren en cadettenafdeling. De IIIe afdeling behaalt mooie uitslagen maar kan de titel niet bemachtigen.
1914-1918		boven
De oorlogsjaren Zeven jaar na de oprichting van VGO breekt de grote oorlog uit. Vanaf augustus 1914 tot 1919 wordt er niet meer officieel gevoetbald. De meeste spelers zijn namelijk in het leger opgeroepen. Toch wordt er in maart 1918 een aanvang genomen met de betwisting van het kampioenschap van Oostende door de volgende voetbalclubs: VGO en "De Zwarte Leeuwen" (de nieuwe benaming van A.S.O.). De opgebrachte winst moest dienen voor de "Hulpkas van de Behoeftige Oostendse Krijgsgevangenen".
1919-1920		boven
Het kampioenschap van IIe afdeling geeft aanleiding tot een verwoede kamp tussen Olympic Brugge, S.C. Menen, F.C. Brugge en V.G.O. VGO en Olympic Brugge eindigen met hetzelfde aantal punten. Een bijkomende wedstrijd heeft plaats op het veld van A.S.O.(die einde seizoen 1919-1920 zijn oude benaming terug aangenomen heeft), en die gewonnen wordt door het V.G.O. met 2-0. De eindronde is volop aan gang, wanneer in algemene vergadering van de K.B.V.B. besloten wordt veranderingen aan te brengen aan de samenstelling van de reeksen voor het volgend seizoen. Van stijgen of dalen is er dan ook geen sprake meer.
1920-1921		boven
Wanneer het kampioenschap ten einde loopt en er nog een match te spelen is (V.G.O. - A.S.O.) is de stand in de rangschikking: 1) V.G.O. 18 punten 2) A.S.O. 17 punten Deze laatste wedstrijd moet dus beslissen wie kampioen gaat worden. Onnodig te zeggen dat er hard gestreden werd, maar op te merken dat het VG deze wedstrijd won met 1-0 en zo de kampioenentitel nogmaals op zak stak, na geen enkel maal de nederlaag te hebben geleden. Om zijn overgang te bekomen naar Bevordering mist het VG de geboden kans: zij wordt 6e gerangschikt wanneer er 5 ploegen, die aan de eindronde deelnemen, kunnen promoveren. Op 20 maart 1921 wordt er overgegaan tot de stichting van een "Coöperatieve Maatschappij" die tot doel heeft : het aanleggen van nieuwe installaties met alle nodige comfort.
1921-1922		boven
Niettegenstaande prachtige uitslagen geboekt en de eerste plaats bemachtigd te hebben, wordt het V.G.O. opnieuw door het noodlot getroffen. A.S.O., tweede gerangschikt op een punt, dient klacht in nopens haar wedstrijd tegen S.V. Blankenberge; deze klacht wordt aanvaard en in plaats van deze wedstrijd met 3-2 te verliezen, wint A.S.O. met 5-0 en bekomt aldus de kampioenentitel.
1922-1923		boven
Alle goede wil ten spijt, kan VGO het niet verder brengen dan de tweede plaats en wordt op de meet geklopt door S.V. Blankenberge, die zo de Bevorderingsreeks vervoegt.
1923-1924		boven
Opnieuw beslist het noodlot dat VGO niet naar Bevordering promoveert. Inderdaad weet het "VAN NESTE GENOOTSCHAP" zich slechts 3e te rangschikken na Kortrijk Sport en SK Roeselare.
1924-1925		boven
KAMPIOEN De kampioenstitel wordt behaald en in de eindronde van de beide Vlaanderen, na de nodige testmatch, weet VGO de zo lang verwachte promovering naar Bevordering te bekomen. Zonder moeite ging het nochtans niet want, in plaats van als kampioen van West-Vlaanderen rechtstreeks te promoveren, wordt er dit jaar beslist dat de beide Vlaanderen maar recht hebben aan 1 plaats in Promotie. VGO is dus verplicht opnieuw in het strijdperk te treden tegen A.V. Dendermonde, kampioen van Oost-Vlaanderen. Na 3 matchen wordt eindelijk de beslissing geveld in het voordeel van VG Oostende.
1925-1926		boven
In hogere afdeling zijn de kampioenschappen dit jaar als volgt ingedeeld: een reeks "Eerste afdeling" en twee reeksen "Bevordering" (A en B) VGO eindigt op de voorlaatste plaats in promotie.
1926-1927		boven
Daar de kampioenschappen in Hogere Afdeling heringericht worden, heeft het VG het geluk opnieuw in Bevordering te mogen starten. De reeksen zijn nu als volgt ingedeeld: Ere Afdeling, Eerste Afdeling en drie Bevorderingen (a-b-c). In de lagere afdelingen wordt de IIe afdeling in 1° Provinciale veranderd. VGO eindigt 10e in zijn reeks. Voor het eerst wordt er deelgenomen aan de "Beker van België"; na eerst S.K.Roeselare met 3-2 uitgeschakeld te hebben, ondergaat het V.G. hetzelfde lot, in de tweede ronde werd er immers met 1-0 verloren van S.C.Menen. Dit jaar heeft ook voor het eerst de stichting plaats van de "Oostendse Verstandhouding" .
1927-1928		boven
Grote opschudding in de voetbalmiddens te Oostende bij het einde der kampioenschappen: onze zustermaatschappij A.S.O . verkeert in ernstige moeilijkheden, daar zij bedreigd wordt met schrapping der bondslijsten. Gelukkig komt het zo ver niet, maar zij moet wel het VG, dat zich niet in veiligheid kon brengen, vergezellen naar IIe provinciale Afdeling.
1928-1929		boven
Zoals het te verwachten valt, verovert A.S.O. de titel in IIe provinciaal: VGO rangschikt zich prachtig tweede.
1929-1930		boven
Veranderingen geschieden opnieuw wat reeksensamenstelling betreft: in West-Vlaanderen worden twee IIe provinciale reeksen gevormd van 12 ploegen ieder. Het "VAN NESTE GENOOTSCHAP" neemt deel aan de kampioenschappen in reeks A, wint de titel en vervoegt zo opnieuw A.S.O. in Bevordering.
1930-1931		boven
Het VG, 13e en voorlaatste gerangschikt in Bevordering A, heeft het geluk dat de K.B.V.B. de beslissing treft opnieuw de indeling van de reeksen te veranderen zoniet had het moeten afdalen naar Provinciale.
1931-1932		boven
VGO behaalt een prachtige 3e plaats in Bevordering A. In maart 1932 worden grootse feestelijkheden ingericht ter gelegenheid van de benoeming van het "VAN NESTE GENOOTSCHAP" tot "KONINKLIJKE" maatschappij.
1932-1933		boven
Met een zesde plaats moet KVGO zich dit seizoen tevreden stellen. Voor de eerste maal worden 7 ploegen in lijn gesteld: A-ploeg, reserven, juniores, scholieren A en B, Kadetten A en B. De kadetten worden kampioen van hun reeks.
1933-1934		boven
Niettegenstaande alle Vegisten bij het begin van het kampioenschap denken dat dit jaar een stap hoger gaat geklommen worden, worden zij in hun verwachtingen ontgoocheld. "Old Great" plaatst zich "slechts" 5e in Bevordering A.
1934-1935		boven
KAMPIOEN Na maanden met hoop en vrees vervuld te zijn geweest, mogen de K.V.G.O.-aanhangers eindelijk het mooiste woord uit de voetbalwoordenschat uitroepen "KAMPIOEN". Ja, de roodgele gaan, voor het eerst sedert hun bestaan, de Oostendse kleuren verdedigen in EERSTE AFDELING . Het loont de moeite enige woorden uitleg te geven over de laatste wedstrijd van dit kampioenschap op eigen terrein betwist. Op het programma is de match K.V.G.O.-Victoria Leuven aangekondigd en de Oostendenaars moeten deze wedstrijd winnen om zeker te zijn van de titel. Vol geestdrift begint deze belangrijke strijd en wanneer Leuven eerst doelt (0-1) kan M. Lauweres enige tijd later de stand terug in evenwicht brengen (1-1). Wat nadien gebeurt, is moeilijk te begrijpen, maar een feit staat vast: 20 minuten voor het einde luidt de stand 1-4 in het voordeel van de bezoekers. Verschillende Oostendse supporters verlaten reeds het terrein, met de gedachte "'t VG wordt geen kampioen". Maar zij hadden zonder de moed en de wilskracht van elf VG-jongens gerekend, want voor het eindsignaal weerklonk was de stand 5-4. Wat was er gedurende deze laatste 20 minuten gebeurd? De roodgele begonnen eerst dan maar te spelen voor wat ze waard waren. Willy Dasseville scoorde 4 maal, wat het VG toeliet een prachtige overwinning uit het vuur te slepen en meteen de zo verlangde kampioentitel van Bevordering reeks A.
1935-1936		boven
Voor een eerste optreden in Eerste Afdeling moeten de Roodgele zich tevreden stellen met een 9e plaats.
1936-1937		boven
VGO behaalt een 8e plaats in Eerste Afdeling B. Dat het noodlot soms hard kan toeslaan wordt dit jaar door het VG ondervonden, want roodgeel verliest zijn uitstekende speler Julien VAN POUCKE ten gevolge van een werkongeval. Julien was amper 28 jaar.
1937-1938		boven
Na drie jaar doorgebracht te hebben in Eerste Afdeling zal het K.V.G.O. dit jaar de nodige punten niet weten te behalen om zijn behoud te verzekeren en zo, noodgedwongen, naar Bevordering afdalen.
1938-1939		boven
Niettegenstaande de degradatie uit Eerste Afdeling kunnen de roodgele geen hoofdrol vervullen in Bevordering C en moeten zich tevreden stellen met een 10e plaats
1939-1940		boven
Daar ons land zich bedreigd voelt worden vele mannen onder de wapens geroepen, wat bijbrengt dat een groot aantal spelers ook hun soldatenpak moeten aantrekken om hun plicht te gaan vervullen. In zulke omstandigheden kan er van een normaal kampioenschap geen sprake zijn en het "Uitvoerend Comiteit" van de K.B.V.B. beslist dan ook dit seizoen geen Nationale Kampioenschappen te laten betwisten. In de provincie West-Vlaanderen wordt een "Noodcompetitie" op touw gezet. Verschillende spelers wijken bij het begin van de oorlog naar Engeland uit en spelen er in de vertegenwoordigende Belgische ploeg. Het zijn: Huwaert M, Crekille A., Callier E. Enkel een scholieren en cadettenploeg worden dit jaar nog opgesteld.
1940-1941		boven
Daar de toestand niet verbeterd en ons land bezet wordt door het Duitse leger, wat bijbrengt dat verre verplaatsingen onmogelijk zijn, wordt andermaal beslist een West-Vlaamse Noodcompetitie in te richten.
1941-1942		boven
De Nationale Kampioenschappen worden opnieuw ingericht en het K.V.G.O. start in Bevordering A. Dat er slechte uitslagen geboekt worden, valt niet te verwonderen, daar onze ploeg alle wedstrijden op verplaatsing moet gaan spelen, daar Oostende in verboden gebied ligt.
1942-1943		boven
De toestand verbetert niet wat verplaatsingen betreft en er wordt nog steeds niet op eigen terrein opgetreden. Sommige thuiswedstrijden worden op het plein van de tegenstrever betwist, andere op neutrale speelvelden. Dit belet echter niet dat de Oostendenaars zich de 5e plaats toe eigenen, wat, gezien de omstandigheden een zeer mooie prestatie mag genoemd worden.
1943-1944		boven
De beste spelers verlaten de roodgele rangen. Verscheidene andere spelers moeten daarbij nog naar Duitsland en het nadeel van nooit voor eigen publiek te mogen spelen wordt dit jaar het K.V.G.O. fataal. Het verzeilt naar de laatste plaats van de rangschikking. Terwijl er nog slechts enkele wedstrijden te betwisten blijven, worden de kampioenschappen wegens oorlogsomstandigheden stopgezet: de overblijvende matchen worden na het kampioenschap 44-45 betwist.
1944-1945		boven
Gezien de grote moeilijkheden om zich te verplaatsen, worden geen Nationale Kampioenschappen betwist; het Provinciaal Comité besluit een officieus kampioenschap der clubs van Hogere Afdeling op touw te zetten. VGO eindigt op de 7e plaats.
1945-1946		boven
Nu de oorlog eindelijk voorbij is, worden de kampioenschappen opnieuw regelmatig betwist en het K.V.G.O. stelt terug volgende ploegen in lijn: Bevordering A, IIe Bijzondere, Juniores, Scholieren A en B en Kadetten. Niettegenstaande bijna alle spelers terug zijn; uit Engeland, uit Duitsland en zelfs de getransfereerden, kan het VG geen behoorlijk figuur slaan in Bevordering A en eindigt als 16e in zijn reeks. Heel droevig nieuws komt vanuit Duitsland: Voorzitter Roger Van Biesbrouck, spelers Lemmens Frans en Lauweres Maurice zijn voor het Vaderland als martelaars gestorven.
1946-1947		boven
Gedurende de oorlog zijn de kustploegen erg benadeeld geweest, daar zij zoals eerder gezegd nooit op eigen terrein konden aantreden, noch jeugdelftallen opstellen, die voor de toekomst moeten instaan. F.C. Knokke en K.V.G.O. moeten normaal, na het kampioenschap 45-46 uit Bevordering afdalen, maar, na de prachtige interpellatie van voorzitter J. Fol op de Algemene Vergadering te Brussel, wordt de kustploegen, ten uitzonderlijke titel, de toelating verleend opnieuw in hun respectievelijke reeksen te starten. Spijtig genoeg gelukken zij er niet in zich, gedurende het seizoen 46-47, in Bevordering te handhaven en noodgedwongen wordt dan naar Provinciale Afdeling afgedaald.
1947-1948		boven
VGO ambieert de titel maar moet genoegen nemen met een eervolle 4e plaats.
1948-1949		boven
De VG vertrekt als favoriet want er wordt te Oostende een nog nimmer geziene massa overgangen geboekt. Niettegenstaande de beste wil kunnen de Roodgele het niet tot kampioen brengen. Zij worden eervol derde.
1949-1950		boven
Met nieuwe moed wordt dit kampioenschap begonnen en men denkt "derde keer goede keer", maar nogmaals wordt de hoofdvogel niet afgeschoten en het VG moet met de derde plaats vrede nemen. Een zeer verheugend feit is, dat er verlichting op het terrein aangebracht wordt, welke toelaat avondwedstrijden in te richten en de oefeningen 's avonds te laten doorgaan bij kunstlicht.
1950-1951		boven
KAMPIOEN VGO lukt er eindelijk in om na vier jaar Provinciaal voetbal zijn verloren plaats in Hogere Afdeling terug in te nemen. De Vegisten eindigen inderdaad eerste met niet minder dan 14 punten voorsprong op de tweede (SKVO) en tekenen eventjes 117 doelpunten aan, waarvan er 56 staan op naam van Roland Pieters.
1951-1952		boven
VGO, na vier jaar provinciaal voetbal, terug in Bevordering, verovert een mooie 4e plaats wat nogmaals promovering met zich meebrengt. Inderdaad, na het seizoen 51-52, zal het kampioenschap wijzigingen ondergaan en namelijk uit volgende reeksen bestaan: een Eerste Afdeling, een Tweede Afdeling, twee Derde Afdelingen en vier Vierde Afdelingen of Bevorderingen. Als gevolg van deze veranderingen moeten de eerste vijf van ieder Bevorderingsreeks stijgen naar IIIe Afdeling en zo klimt KVGO nogmaals een trapje hoger.
1952-1953		boven
Na tweemaal in 2 jaar gepromoveerd te hebben, koestert het VG de hoop, niet opnieuw een hoofdrol te moeten vervullen, maar zich alleen te handhaven. Deze betrachting wordt dan ook bereikt. VGO klasseert zich elfde en Uccle Sport wordt kampioen van IIIe Nationale B. VGO stelt 7 ploegen in lijn: IIIe Nationale Afdeling B (11e), Reserven IIIe Nationale B (14e), Provinciale Juniores (9e), Provinciale Scholieren (3e), Gewestelijke Scholieren (5e), Kadetten A (8e) en Kadetten B (7e)
1953-1954		boven
Het seizoen wordt afgesloten met een eervolle 8e plaats. F.C. Izegem wordt de nieuwe kampioen van IIIe Nationale A.
1954-1955		boven
Het vertrek van Jos Melis naar S.C. Oostrozebeke, laat een grote leemte in de ploeg en het is dan ook niet verwonderlijk dat VGO terug naar Bevordering afdaalt, R.C. Doornik wordt kampioen.
1955-1956		boven
Na de degradatie beslist het VGO-bestuur een jonge ploeg in lijn te brengen die, onder de deskundige leiding van de heer R. Quintens, een mooie 3e plaats weet te bemachtigen. Met Pasen, op 1 april 1956, wordt op het ASO-terrein een internationale wedstrijd betwist, tussen de Oostendse Ententeploeg en Austria Salzburg, die met 2-1 gewonnen wordt door de Oostendenaars
1956-1957		boven
De Vegisten wagen een gooi naar de titel maar mislukken in hun poging met 4 punten achterstand op kampioen R.C. Lokeren.
1957-1958		boven
VGO wordt uiteindelijk 7e en FC. Waaslandia wordt kampioen.
1959-1960		boven
VGO neemt een prima start en halfweg de competitie staat VGO 2e geklasseerd na SK Roeselare. Op Sinterklaasdag, 6 december 1959, voorafgaand aan de absolute topper KVGO-SK Roeselare, (6.500 betalende toeschouwers), verschijnt het 1e nummer van VGO's clubblad "DE VEGIST" Prijs 5 fr. In de terugronde wordt VGO door tegenslagen overmand. Ook op kritieke ogenblikken laat zij kostbare punten liggen die bij de eindafrekening zeer zwaar in de weegschaal zullen wegen. VGO klasseert zich 2e met 44 punten op 60 (wat normaal voldoende is om kampioen te spelen), maar moet uiteindelijk de duimen leggen voor de rijpere ploeg van SK Roeselare die de nieuwe kampioen wordt van bevordering.
1960-1961		boven
Het elftal van vorig seizoen blijft nagenoeg integraal behouden. VGO wordt gerekend bij de grote titelkandidaten. Een unicum in de geschiedenis van het Belgisch voetbal doet zich voor: Wilfried Puis wordt bij de aanvang van de competitie "verkocht" aan het grote Anderlecht maar zal slechts op het einde van het seizoen verhuizen naar de Brusselse topclub. Contractueel blijft hij dus nog een jaartje spelen voor VGO. VGO speelt de pannen van het dak en staat na 10 wedstrijden 1e geklasseerd met 15 punten. Zottegem volgt als tweede op 3 punten. Iedereen ziet het werkelijk zitten. Helaas, een boel tegenslagen en het gemis van dat onmiskenbare tikje geluk, zorgen ervoor dat VGO opnieuw naast de roos mikt. VGO eindigt 6e in de rangschikking.
1961-1962		boven
Het kampioenschap verloopt minder gunstig dan algemeen verhoopt. Halfweg de competitie staat VGO 4e met 19 punten. Zwegegem voert het peloton aan met 21 punten. De hoofdoorzaak van het gedeeltelijk falen van de roodgele ligt aan het grote aantal gekwetste spelers. VGO eindigt de kompetitie op de 9e plaats.
1962-1963		boven
Er heerst vertrouwen in de roodgele rangen om opnieuw een hoofdrol te gaan spelen. VGO neemt echter geen al te beste start. Na 15 wedstrijden staat zij 7e met 7 punten achterstand op leider Moeskroen. Uiteindelijk behaalt VGO een niet onaardige 6e plaats in de eindrangschikking.
1963-1964		boven
KAMPIOEN De roodgelen spelen de pannen van het dak. Na 23 wedstrijden komt VGO aan de leiding voor FC Gerda en CS Ieper. VGO wordt uiteindelijk de nieuwe kampioen in bevordering en staat eindelijk bij de "grote mensen" van de KBVB. Pol David wordt topscorer met 18 doelpunten.
1964-1965		boven
Voor de eerste keer in 8 jaar vertrekt KVGO zonder titelcomplexen en kan dus ontspannen het kampioenschap aanvatten. Na een beloftevol debuut geraakt VGO in de achterste geledingen verzeilt. Verschillende wedstrijden worden met 1 of meerdere gekwetsten beëindigd. Achtereenvolgende nederlagen brengen VGO op de voorlaatste plaats. Het degradatiespook steekt zijn kop op. Gelukkig weet VGO zich nog op het nippertje te redden.
1965-1966		boven
VGO speelt onevenwichtig. De laatste wedstrijden worden in de grootste onverschilligheid afgehaspeld. VGO eindigt op de 11e plaats. Beveren wordt de nieuwe kampioen.
1966-1967		boven
In de aanvangsfase van de competitie ontpoppen de Roodgelen zich, tot aller verbazing, tot kandidaat-kampioen om dan in een tijdspanne van 8 weken kandidaat rode lantaarn drager te worden. Het uitvallen van 3 basisspelers in de verdediging is daar niet vreemd aan. Behalve de zorgvuldige geplande verjongingskuur brengt deze competitie niet veel zaaks. VGO eindigt op de 11e plaats en Racing Doornik wordt de nieuwe kampioen in 3e Nationale A.
1967-1968		boven
1967-1968 wordt een seizoen zonder hoogtepunten. Knokken voor het behoud is de enige opdracht die de trainer aan de spelers meegeeft:
1968-1969		boven
KVGO viert zijn 60e verjaardag. VGO behaalt een verdienstelijke 9e plaats en SV Zottegem wordt de nieuwe kampioen van 3e Nationale B.
1969-1970		boven
Voor het eerst zonderen de fanions zich af op de vooravond van een belangrijke wedstrijd. In navolging van ASO's spionkop "DE BOAEREBREKER" ziet VGO's spionkop "DE GULLE" het levenslicht. In 1970 en 1971 werden voetbalwedstrijden betwist tussen " DE GULLE" en "DE BOAEREBREKER" met als inzet de "BEKER VOLCKAERT". De Gulleboys wonnen (natuurlijk !) beide wedstrijden.
1970-1971		boven
VGO speelt een onopvallend seizoen en eindigt halverwege de rangschikking.
1971-1972		boven
In de schoot van de raad van bestuur neemt de heer JC VAN BIERVLIET het roer in handen. Dit opent nieuwe horizonten voor VGO. Een blik wordt geworpen op de buitenlandse (spelers)markt. Voor het eerst sinds het voetbalseizoen 1936-1937 komen ASO en VGO in officieel kampioenschap opnieuw tegenover mekaar te staan. (ASO zakte in twee jaar tijd van 1e naar 3e nationale). In een memorabele wedstrijd op het Albertpark (7.000 toeschouwers) wint VGO van ASO met 2-3. Voor het eerst sinds 1937 ligt Mariakerke aan VGO's voeten. De Vegisten worden zot ! In de terugwedstrijd op Armenonville behaalt VGO gemakkelijk de overwinning met 2-0. VGO klasseert zich 5e en Lokeren wordt de nieuwe kampioen van 3e Nationale.
1972-1973		boven
Spijts alle ellende die VGO bij het competitiebegin op de kop krijgt - schorsingen-kwetsuren, dubieuze scheidsrechterlijke beslissingen, eindigt VGO op een voortreffelijke 6e plaats. A.S.O. wordt de nieuwe kampioen van IIIe nationale. De Vegisten kunnen er niet mee lachen !
1973-1974		boven
KAMPIOEN Eindelijk is het zover. Na 10 jaar 3e klasse-voetbal speelt K.V.G.O. KAMPIOEN met maar liefst 50 punten op 60. Aan huis verliest het geen enkele wedstrijd. Op verplaatsing wint het 10 maal en speelt het 3 maal gelijk. Voorzitter J.C. VANBIERVLIET treedt wegens drukke beroepsbezigheden uit als voorzitter en wordt vervangen door de heer Robert VOLCKAERT .
1974-1975		boven
Voor zijn debuut in 2e nationale bereikt KVGO bij de competitiestart niet het peil van vorig seizoen en sluit de heenronde af met 18 punten op 30 (6e plaats) Naarmate het kampioenschap vordert groeit VGO spectaculair. Op drie wedstrijden van het einde is VGO meer dan ooit in de strijd voor een plaats in de eindronde. VGO moet 4 van de 6 punten halen om Tongeren op afstand te houden. VGO slaagt in zijn opzet en op een memorabele avond in het Albertpark, wanneer duizenden Henegouwse supporters Oostende innemen, verliest VGO de eindrondefinale van La Louvière met 1-2. De fusie microbe steekt zijn kop op. ASO, in financiële moeilijkheden, stuurt aan op een fusie met VGO. VGO's hoofdbestuur gaat naar de fusiegesprekken die door de Stad Oostende gelanceerd worden. Hoewel er op sportief vlak voor KVGO geen enkele reden toe is en hoewel de echte Vegisten zoals steeds afkerig staan tegenover een samengaan met ASO, heeft de fusie microbe wel vat op KVGO. Waarom? Ten eerste, omdat het gat in de roodgele kas, nochtans beduidend kleiner dan dit van ASO, het bestuur verplicht aan de fusietafel te gaan zitten. Ten tweede, omdat de supporters, ondanks de schitterende resultaten, de weg alsmaar niet vinden naar Armenonville. Niet eens een gemiddelde van 2.000 toeschouwers. In de komende weken, maanden, staat het bestuur voor een gevaarlijke tweesprong: Wordt er pro-fusie gestemd, dan betekent deze ontegensprekelijk de teloorgang van het Koninklijke Vanneste Genootschap. Het betekent het verdwijnen van die speciale roodgele familiaire sfeer en misschien topvoetbal in de plaats. Maar wensen de echte VGO-supporters, die er ook zouden staan moest VGO in de 4e provinciale acteren, wel topvoetbal? Wordt er contra fusie gestemd, dan blijft KVGO op zijn niet zo sterke eigen benen staan. Het wordt dan een echte krachtpatserij om van de Stad datgene te bekomen (nieuw voetbalstadion) wat ze KVGO voor de fusieperikelen beloofd had. Plaatselijke persmensen vragen onder meer aan de heer John BOUSSY zijn mening over de fusie. VGO's secretaris spreekt dan een historisch woord uit dat prompt in het VGO-citatenboek wordt gepubliceerd: "JAMAIS" Dat bezorgt John Boussy meer dan ooit de reputatie die hij verdient: een echte Végist.
1975-1976		boven
VGO eindigt de kompetitie met 36 punten en wordt hiermede vijfde in de rangschikking.
1976-1977		boven
VGO begint zijn derde seizoen in 2e nationale met een verpletterende zege (4-0) tegen Patro Eisden. In de eerste 5 thuismatchen wordt er 9 op 10 gehaald. VGO's receptie- en vergaderruimte wordt omgedoopt in "CLUB 31” Uiteindelijk wordt VGO nog verdienstelijk 13e met 26 punten.
1977-1978		boven
ASO komt VGO vervoegen in 2e nationale na degradatie uit de hoogste afdeling. VGO start met zijn "bal-bal-school" voor 7-jarigen onder leiding van Freddy QUICK. Stad Oostende wordt de nieuwe eigenaar van de gronden waarop het grote terrein gelegen is. Het clubbestuur dringt bij het Schepencollege aan om de door hen aangegane beloften (het bouwen van een broodnodige nieuwe tribune) waar te maken. VGO kan de degradatie niet ontlopen. Zowel de fanions, de reserven als de uefa-juniores eindigen laatste in hun reeks. A.S.O. speelt kampioen. KVGO zit in zak en as.
1978-1979		boven
De KVGO-voetbalafdeling bestaat dit seizoen 70 jaar. VGO neemt geen al te beste start. Na 15 wedstrijden klasseert VGO zich 7e met 16 punten. De verwachtingen lagen ontegensprekelijk hoger. De Oostendse gemeenteraad, in vergadering bijeen op 23 maart 1979 stemt: "Ja" voor een nieuwe VGO-tribune. Ongelooflijk maar waar wordt deze beslissing enkele weken later terug ingetrokken. Het clubblad "DE VEGIST" viert zijn 20e verjaardag. De heer Jean-Claude VAN BIERVLIET wordt verkozen tot erevoorzitter van KVGO-voetbal. Het fusiebeest steekt opnieuw zijn angel uit. ASO weet van geen hout meer pijlen maken en dringt aan op fusie. ASO wil dat de gemeenschap de put van 30 miljoen gaat dempen die door een wanbeleid gegraven werd. Bij VGO is er een harde antifusie kern die nooit zal samengaan met ASO. Anderen zijn wel bereid de fusie te aanvaarden, alleen al omdat het gat van 10 miljoen meer en meer begint te gapen. ASO degradeert naar 3e afdeling en VGO behaalt op het einde van het seizoen de 5e plaats.
1979-1980		boven
De door de stad beloofde tribune komt er weer al niet! In zijn eerste thuiswedstrijd verliest KVGO van ASO met 1 - 4. Jawadde! Voor VGO is het seizoen 79-80 globaal gezien een slecht seizoen. Op het nippertje wordt de degradatie vermeden.
1980-1981		boven
VGO eindigt 7e (30 punten) vóór ASO (29 punten) De Oostendse voetbalfusie steekt opnieuw de kop op. Dat is een verschijnsel dat zich jaarlijks na afloop van de competitie voordoet. Alleen, de financiële toestand van beide clubs gaat achteruit. Enkele ASO-spelers vrezen dat volgend jaar hun club heel verzwakt aan de aftrap zal verschijnen. Ze vrezen voor hun toekomst. Bij VGO echter bestaat evenwel nog de ambitie om de club verder sportief uit te bouwen. Via de media wordt voetbalminnend Oostende stiekem op de hoogte gebracht van de verregaande fusie intenties van beide clubs. Op maandag 25 mei 1981 houdt VGO een zitting van de beheerraad, gevolgd door een buitengewone algemene vergadering. Op de dagorde staan de normale punten maar het woord "FUSIE" komt onder geen enkele bewoording voor. Toch wordt, zoals algemeen verwacht, hierover gestemd. De statutenwijziging heeft tot een totale ommekeer geleid van de VGO-mensen t.o.v. de fusie. Tien bestuurders tonen zich bereid met ASO te fusioneren - drie zien geen brood in het samengaan met de Roodgroenen - twee anderen onthouden zich. Op dinsdag 26 mei 1981 vergadert ASO. Van de 41 aanwezigen gaan er 41 pro-fusie uit. Zowel ASO als VGO houden op van bestaan . De nieuwe fusieclub KV OOSTENDE is geboren. Vele VGO-supporters blijven verweesd achter.
1982-1983		boven
"Jamais" Stond te lezen op de grijze buitenmuren van de Armenonville. Maar de fusie ging door en KVGO lag uitgeteld op de grasmat. Niet voor lang echter. In de "Sint Michel" in de Jozef II straat vergaderen in stilte enkele roodgele supporters om opnieuw te starten met een VGO-ploeg in de K.B.V.B.-competitie. De heren Michel Desouter, Raymond Pieters, Frank Roosemaryn, Roland "Prume" Seurynck moeten oplossingen vinden voor de vele onoverkomelijke moeilijkheden. De geruchten over besprekingen van de heroprichting van een KVGO-voetbalclub valt niet in goede aarde bij het stadsbestuur en zeker niet bij de fusieclub KV Oostende. Maar de aanvraag tot opname in de grote KVGO-familie wordt aanvaard. Onder stamnummer 8837 wordt de heropgerichte club bij de K.B.V.B. ingeschreven met de officiële naam Football Club Oostende Voetbal Gemeenschap. De naam van de vroegere club, KVGO, mag van de K.B.V.B. niet meer gebruikt worden, tenzij na 10 jaar. De kleuren blijven echter roodgeel. Het bestuur wordt geïnstalleerd met de heer Willy Carette als voorzitter, ondervoorzitter Michel Desouter, secretaris Raymond Pieters, penningmeester Armand Vynck, p.r. Marc Schelfhout en de leden Redgy Elegeert en Maurits Deslyper . De nieuwe ploeg zoekt ook een geschikt terrein. Door de Schepen van Sport wordt toelating verleend om gebruik te maken van een terrein op Duin en Zee op de Vuurtorenwijk. Dit veld beantwoordt echter niet aan de reglementen van de Bond wegens gebrek aan een omheining. Daarop wordt gekozen voor het ex-KVGO-terrein op de Armenonville. Aan de vereffenaars van de fusie wordt voor het eerste gebruik 200.000 frank betaald. De allereerste competitiewedstrijd wordt thuis gespeeld op 8 september 1982 tegen Daring Brugge. Deze memorabele eerste match wordt een 1-4 nederlaag voor de nieuwe roodgelen. Bij de eindklassering staat OVG op de allerlaatste plaats met amper 9 punten.
1983-1984		boven
In de eindklassering behaalt O.V.G. de 7e plaats. E. Aartrijke wordt kampioen.
1984-1985		boven
Uiteindelijk eindigt O.V.G. op de 12e plaats met 17 punten.
1985-1986		boven
Het vierde jaar na de heroprichting moet voor de O.V.G. het jaar van de waarheid worden. De ene na de andere zege wordt binnengehaald. Uiteindelijk wordt een eervolle 4e plaats bereikt maar strandt O.V.G. in het zicht van de promotiehaven.
1986-1987		boven
Zonder sponsor en zonder financiële steun zou het een moeilijk jaar worden. Halfweg de competitie telt O.V.G. drie overwinningen. Het seizoen wordt afgesloten met een 11e plaats.
1987-1988		boven
De eerste periode wordt afgesloten met een mooie derde plaats. De tweede periode daarentegen wordt een sisser. In het eindklassement staat O.V.G. op de 7e plaats. Voor het eerst, sinds de heroprichting, verschijnt een clubblad. Dit clubblad heet "DE NIEUWE VEGIST"
1988-1989		boven
De competitie eindigt voor OVG op een totale onverschilligheid (11e plaats op 14). De belangstelling rond het veld blijft nihil. Kampioen wordt SV Oostkamp.
1989-1990		boven
Kampioen Voor het eerst sinds zijn heropriching is OVG kampioen in 4de provinciale. Op vraag van de heren John Lenaers en André Vanden Bussche doet de heer Francky Tavernier zijn entrée bij FCOVG. Hij wordt als manager aangesteld en is belast met de algemene herstructurering van de club en de uitwerking van het jeugdbeleid. Op 24 mei 1989 sticht hij OVG's jeugdcentrum "Mick’s PAVILJOENTJE", meter van het centrum is Mevr. Vanhaecke-Vandycke Viviane. De naam "Mick's Paviljoentje" herinnert aan een gewezen VGO-speler, Miguel (Mick) Vanhaecke, die met zijn vader Fernand in augustus 1985 in een verkeersongeval verongelukte. Mick was één van de laatste jeugdspelers die zich vóór de fusie bij VGO aangesloten had. Eén speeldag voor het einde van de kompetitie kan OVG zich tot kampioen van 4e provinciale kronen na een 1-0 zege thuis tegen een stug verdedigend Ichtegem.
1990-1991		boven
Sinds de oprichting van "MICK'S PAVILJOENTJE" brengt FCOVG nu al 6 jeugdploegen in lijn. Niet minder dan 100 jeugdspelertjes hebben zich bij OVG aangesloten. VGO's staantribune krijgt een nieuwe face-lift.
1991-1992		boven
Kampioen In 3de provinciale. De Roodgelen spelen vanaf 22 augustus 1991 opnieuw onder de oorspronkelijke benaming van het VAN NESTE GENOOTSCHAP. De werking van het bestuur begint zijn weerklank te vinden in Oostende. Meer en meer "oude" Vegisten beginnen interesse te tonen voor KVGO. VGO start met liefst 7 jeugdploegen. Op 12 april 1992 mag VGO opnieuw de titel vieren. VGO wordt kampioen met 44 punten
1992-1993		boven
Kampioen Promotie naar 1ste provinciale. Voorzitter Redgy ELEGEERT neemt ontslag en wordt vervangen door de heer Francky TAVERNIER. VGO speelt een uitstekend seizoen en klasseert zich 2e in de algemene rangschikking. In de eindronde moet VGO het opnemen tegen Hermes Oostende - VK Kachtem en WS Bellegem VGO promoveert "incroyable mais vrais" naar 1e provinciale.
1993-1994		boven
VGO degradeert naar 2de provinciale KVGO dat in 4 jaar tijd vanuit de laagste provinciale reeks naar de hoogste steeg wil het dit jaar stil aan doen. Scoren blijft VGO's zorgenkind en gebrek aan ervaring doet VGO uiteindelijk de das om. VGO degradeert naar 2e provinciale.
1994-1995		boven
Kampioen V.G.O. promoveert voor de 2de maal naar 1ste provinciale. Na het debacle van vorig jaar wil VG Oostende opnieuw tot de top van 2e provinciale A behoren. Bij de VGO-aanhang liggen de verwachtingen dan ook hoog. VGO wordt de over verdiende kampioen van 2de provinciale A.
1995-1996		boven
VGO degradeert voor de 2de maal uit 1ste provinciale. Het V.G.O. -bestuur heeft één objectief voor ogen : het probleemloos behoud in 1e provinciale. Voor het eerst wordt in het provinciaal voetbal het driepuntenstelsel ingevoerd. VGO zakt voor de 2e maal uit eerste provinciale. Het verdikt is zwaar, heel zwaar. Niemand van de Roodgele aanhang durfde vóór de start van de competitie geloven dat dit zou gebeuren. Voor vele Vegisten is dit één van de zwartste bladzijden uit de club geschiedenis.
1996-1997		boven
Halverwege het kampioenschap staat VGO derde laatste. De degradatiekoorts steekt zijn kop op. VGO eindigt ten slotte 12e.
1997-1998		boven
VGO promoveert voor de 3de maal naar 1ste provinciale. Net als vorig seizoen wordt de competitiestart volledig gemist. VGO herpakt zich en eindigt op de 2e plaats met maar liefst 65 punten. In de eindronde moet VGO het opnemen tegen Veurne, H.O. Wingene en Hooglede. Veurne en Wingene zijn geen partij voor VG Oostende, maar tegen Hooglede verliest VGO aan huis met 0-2. VGO lijkt uitgeteld voor de terugwedstrijd. Zo dacht iedereen! In Hooglede, in aanwezigheid van 1.500 toeschouwers, verkeert VGO in een superdag. Alles lukt en nagenoeg iedere aanval wordt met een doelpunt bekroond. De thuisploeg wordt afgetroefd met maar liefst 3 - 8 cijfers. De talrijk meegereisde Vegisten kunnen hun ogen niet geloven. VG Oostende promoveert voor de 3e maal naar 1e provinciale.
1998-1999		boven
VGO zakt opnieuw naar 2de provinciale. Trainer Marc Catrysse, bijgestaan door assistent-coach Frank Bruyneel heeft één doel voor ogen: het behoud in 1e provinciale. VGO start hoopgevend. In zijn openingswedstrijd op Armenonville weet VG Oostende de gedoodverfde titelkandidaat Wervik in bedwang te houden. Alles laat voorzien dat VGO in zijn opzet zal slagen. Een ongunstige kentering komt er nadat VGO op het veld van St.Eloois Winkel bestolen wordt door de home-referee, na 0 - 3 geleid te hebben. Einduitslag: 3 - 3. (Na zeven minuten in blessuretijd dient VGO met nog 9 spelers de gelijkmaker toe te staan). Wetende dat VGO slechts 2 punten tekort kwam om zich in 1e provinciale te handhaven, blijft deze wedstrijd dan ook enorm naknagen. In december verlaat trainer Marc Catrysse VG Oostende om zijn geluk te zoeken bij Wevelgem City. Frank Bruyneel krijgt de loodzware opdracht VGO in 1° te houden. Maar als dame Fortuna VG Oostende week na week de rug toekeert is de rekening vlug gemaakt. VGO eindigt met 29 punten en degradeert, zoals al eerder aangegeven.
1999-2000		boven
VGO zakt naar 3de provinciale. De enorme ontgoocheling nopens de degradatie van vorig seizoen is nog steeds voelbaar. Toch begint VGO met zeer veel moed aan de nieuwe competitie. Nog voor de eigenlijke competitie begint neemt trainer Jacques Vanhemelrijck ontslag. Consternatie alom! Hij wordt vervangen door de heer Bram VANKERCKHOF. Na 5 wedstrijden telt VGO nog geen enkel punt. Halverwege de competitie staat VGO voorlaatste met 9 punten. VGO eindigt 3e laatste en ziet zich verplicht barragewedstrijden te spelen voor het behoud in 2e provinciale. VGO speelt eerst uit op het veld van HEULE en wint deze wedstrijd met 1-2. Op Armenonville geraken de roodgelen niet verder dan een 0-0 gelijkspel. Toch is dit voldoende om het behoud te verzekeren. De Vegisten slaan een zucht van verlichting (lees : verlossing) tot wanneer........ E. Wervik onverwacht door het U.C. naar 1e provinciale wordt verwezen waardoor VGO naar 3e provinciale afdaalt. De Vegisten zitten in zak en as.
2000-2001		boven
VGO kroont zich kampioen van 3de provinciale VG Oostende startte furieus in de bekercampagne en ontpopte zich al gauw tot DE grote titelkandidaat. Voor het eerst gaat KVGO online op het internet met Antoine Janssens als webmaster. VGO mocht zich kampioen kronen van 3e provinciale B. Kenmerkend voor het seizoen 2000-2001 was ook dat VG Oostende voor het eerst sinds zijn heroprichting in 1982 het bezoek kreeg van veiligheidsinspecteurs die prompt de zittribune lieten sluiten voor alle publiek. Geruchten doen meer en meer de ronde dat VG Oostende volgend seizoen op het Albertpark zou gaan spelen.
2001-2002		boven
VGO met ups en downs. VG Oostende verandert van thuishaven en speelt voortaan op het Albertpark. De verhuis was noodzakelijk geworden gezien de definitieve afkeuring van de zittribune op Armenonville. De B-ploeg en de jeugd blijven op Armenonville. De ambitie van het bestuur bestaat erin de club verder uit te bouwen en krijgt daarvoor de onvoorwaardelijke steun van de heer J.C. Van Biervliet, zaakvoerder van “Ostend Hotel", hoofdsponsor van VG Oostende. Trainer Joël Vandamme neemt ontslag. Marc Catrysse wordt VGO's nieuwe oefenmeester. VGO blijft sukkelen en geraakt maar niet aan zijn eerste thuisoverwinning. Om het degradatiespook te ontlopen trekt sponsor JC Van Biervliet tijdens de winterstop drie buitenlandse spelers aan. De competitie wordt nog in mineur afgesloten wanneer VGO in zijn laatste wedstrijd aan huis vernederend met 1 - 7 wordt afgetroefd door SV Jabbeke.
2002-2003		boven
VGO promoveert via de eindronde naar 1ste provinciale. Met het aantrekken van een pak nieuwe talentvolle spelers liggen de sportieve verwachtingen zeer hoog en staat VGO dit jaar voor DE grote uitdaging. Maar als gedoodverfde titelfavoriet krijgt VGO heel wat tegenwind en moet het telkens tegen dubbel gemotiveerde tegenstanders in de strijd. Francky Tavernier neemt ontslag als voorzitter van VG Oostende en draagt de fakkel over aan de heer JC Van Biervliet. VGO klasseert zich uiteindelijk tweede met 65 punten op 1 punt van kampioen Koekelare. In de eindronde moet VG Oostende het opnemen tegen VC Wingene - Oostduinkerke en E. De Haan. VGO wint al zijn wedstrijden en promoveert na een moeilijk seizoen naar 1e provinciale.
2003-2004		boven
VGO eindigt op een mooie 4de (ere) plaats. Nadat VGO vorig seizoen via de eindronde en onder enorme druk de promotie naar 1e provinciale wist af te dwingen ondergaat het nu een heuse gedaantewisseling. In vervanging van het clubblad "De Végist” komt VGO dit seizoen voor de dag met een verzorgd info- en promotieblad "Nieuwsbrief De Végist" dat gratis op alle thuiswedstrijden uitgedeeld wordt en waarvan de redactie verzorgd wordt door de heer Staf Vanhoutte. Ook de KVGO-jeugdsite krijgt een totaal nieuwe look en wordt tot in de puntjes hernieuwd uitgewerkt door de heer Jean Choppinet ploegafgevaardigde van de VGO-juniors die tevens instaat voor de update van de jeugdsite.
2004-2005		boven
V.G.O. eindigt supérieur als 1ste in de provinciale reeks en zet de stap opnieuw na zovele jaren naar Nationaal voetbal. Het komt uit in 4de Nationale Bevordering waar het meteen geprezen wordt voor zijn attractief voetbal.
2005-2006		boven
V.G.O. dingt onmiddellijk mee voor de grote prijzen en wist zichzelf de titel van herfstkampioen toe. Uiteindelijk strandt V.G.O. op een overweldigende 2de plaats en stond de deur op een kier om over te gaan naar 3de Klasse. Uiteindelijk moesten we het in de eindronde afleggen tegen onze Waalse broeders uit Peruwelz die na een zeer spannende eindronde promotie naar 3de Klasse kunnen vieren samen met kampioen SV Oudenaarde. In de Beker van België schrijven wij geschiedenis, we stoten door tot in de 1/16 finales tegen Sporting du Pays de Charleroi waar we nipt verliezen met de Arsenal-score. Uitslagen Beker van België: V.G.O – SV Diksmuide 4 – 1 Club Roeselare – V.G.O 0 – 3 V.G.O – KSV Bornem 3 – 1 Patro Maasmechelen – V.G.O 1 – 3 KSV Oudenaarde – V.G.O 0 – 1 V.G.O – Sporting du Pays de Charleroi 0 – 1
2006-2007		boven
Opnieuw gaat V.G.O. onmiddellijk mee in de kop van de rangschikking. Uiteindelijk strandt V.G.O. opnieuw op een 3de plaats na kampioen K.S.V. Sottegem en eeuwige “Poulidor”, Sint-Eloois Winkel Sport. Ook hier winnen we de helft van de wedstrijden en spelen wij 8 keer gelijk. Bestuursperikelen steken hier voor het eerst de kop op en secretaris Joseph Castelein stapt (moet)na anderhalf seizoen op. Eerder had ook al Antoine Janssens er de brui aan gegeven als webmaster en moest Jean Choppinet hals over kop de website van het 1ste elftal overnemen.
2007-2008		boven
Het seizoen 2007-2008 kondigt zich aan als het “seizoen”. De eerste tien wedstrijden worden vlot gewonnen met spraakmakende scores. Tot Nieuwjaar ging alles prima, maar na bestuursperikelen geraakt V.G.O. in een sukkelstraatje. Erwin Vanbesien was samen met Guido Vanhee de eerste bestuursleden die het schip hadden verlaten. Spelers kiezen eieren voor hun geld en geloven niet meer dat V.G.O. kampioen “mag” worden. Huidige voorzitter JC Van Biervliet blijft realist, stelt dat promotie niet haalbaar is zonder garanties. Manager Rik Vanhee ziet het groots maar kan die garanties niet beloven. Onenigheid troef en naar het eind van het seizoen moeten wij nog de duimen leggen voor onverwachte kampioen SC Wielsbeke. Sint-Eloois Winkel Sport eindigt opnieuw 2de. Gevolg is ook dat ondervoorzitter - sportief manager - gerechtigde correspondent Rik Vanhee er de brui aan heeft. Rigobertus Neyman en Viviane Van Dycke leggen ook hun bestuursfunctie neer en dit om diverse redenen. Ook ere-voorzitter Francky Tavernier ziet het niet meer zitten en neemt ontslag. Ook trainer Marc Calcoen voelde nattigheid en kondigde in alle grootsheid een sabbatjaar aan. Marc had VGO 4 jaar onder zijn hoede.
2008-2009		boven
VGO degradeert naar 1ste provinciale.
Mario Boone, eeuwige vegist, moet een volledige nieuw bestuur samenstellen, hij stelt meteen Jean Choppinet aan als gerechtigde correspondent. Eind mei 2008 wordt de fakkel van voorzitter van V.G. Oostende doorgegeven aan ondervoorzitter-jeugdvoorzitter Mario Boone. Op zeker ogenblik stond Mario er echt alleen voor. Slechts 3 spelers hadden getekend en zijn achteraf toch vertrokken. Mario Boone haalt ex-secretaris Joseph Castelein terug en probeert samen met Nancy Moyaert en jeugdsecretaris Frank Monteny het schip weer vlot te trekken. Ex-voorzitter JC Van Biervliet komt zijn belofte na en helpt mee om V.G.O. terug op de rails te zetten. Een spelerskern van 22 spelers wordt samengesteld en onder leiding van "vegist" John Lenaers wordt aan het seizoen gestart.

John Lenaers Hoofdcoach tot 05/10/2008		Franklin Capitaine Hulpcoach tot 15/10/2008


Door verschillende omstandigheden en door het uitblijven van de resultaten gooide John Lenaers als "vegist" na 6 speeldagen emotioneel de handdoek.

Paul Mortier Hoofdcoach van 15/10/2008 tot 21/12/2008

Het bestuur haalde de Oostvlaming Paul Mortier over om dit jonge team vorm te geven maar moest noodgedwongen toegeven dat hij faalde. Ook hij hield het slechts 2 maanden vol en kon de jonge garde niet op de rails houden.


Charles Thieren Hoofdcoach van 01/01/2009 tot eind seizoen		Guy Vallaeys Hulpcoach van 01/01/2009 tot eind seizoen

Net na Nieuwjaar stelde het bestuur keeperstrainer Charles Thiern als T1 en Guy Vallaeys als T2 aan, maar helaas was toen het kalf reeds verdronken. V.G.O. haalde slechts 10 punten en eindigde laatste zodat rechtstreekse degradatie on afwendbaar was.


Ondanks het desastreus seizoen werd als een druppel op de hete plaat doelman Stefaan Thieren tot "betrouwbaarste doelman" verkozen en mocht hij een welverdiende trofee in ontvangst nemen.


Ook John Crombez, 35 jarige politieker, vervoegt het bestuur samen met Kristof Beuren en Yorick Beun. Omstreeks de jaarwisseling laat Voorzitter Mario Boone door familiale omstandigheden weten niet verder de leiding waar te nemen over V.G.O. Hij heeft op zijn beurt de fakkel door aan dhr. John Crombez. Herschikking van het bestuur dringt zich op en de taken worden herverdeeld. Voorzitter John Crombez krijgt de algemene leiding, terwijl Mario Boone 1ste ondervoorzitter wordt. Nancy Moyaert wordt 2de ondervoorzitter en jeugdvoorzitter. Kristof Beuren houdt de financiën in het oog en Yorick Beun neemt het commercieële taken voor zijn rekening. Joseph Castelein volgde reeds in november Jean Choppinet op als secretaris-gerechtigde correspondent. Door het ontslag van Jean Choppinet werd er geopteerd om een gloednieuwe website op poten te zetten. Webmaster voor de jeugd is Danny Piette en voor het 1ste elftal Joseph Castelein. Op het eind van het seizoen komt ook nog Leander Vanmassenhove als sportief manager de beheerraad versterken.
2009-2010		boven
Door het desastreuse seizoen zoeken heel wat spelers andere oorden op. Zestien uitgaande transfers worden opgetekend. De nieuwe transferscommissie, bestaande uit sportief manager Leander Vanmassenhove, 1ste ondervoorzitter Mario Boone en secretaris-g.c. Joseph Castelein, startte zijn werkzaamheden reeds vorig seizoen in februari en trok zo maar liest 13 nieuwe spelers aan. Spelers die zeker heel wat ervaring hebben om dit VGO onder leiding van de nieuwe trainer Martin Van Gierdeghom zeker een goed figuur te laten slaan in 1ste provinciale. Om het vertrouwen te geven aan de nieuwe trainer werd hem een contract aangeboden voor 3 jaar, zodat hij kon bouwen aan een "nieuw V.G.O."
V.G.O. start toch met een grote opsteker door de afwerking van de zo lang verwachte nieuwe kantine voor de jeugd.

Opening Taverne "De Schorre"

Na drie jaar in een tent te hebben gezeten, met alle gevolgen van dien, konden wij op 26 november 2009 de opening vieren van onze "Taverne De Schorre".
Martin Van Gierdeghom Hoofdcoach seizoen 2009 - 2010

Ondanks de goeie intenties van de volledige trainerstaf, Martin Van Gierdeghom, Charles Thieren en Guy Vallaeys, kon de kentering in 1ste provinciale niet gebracht worden. De toch als talentvolle groep spelers konden op de cruciale momenten geen ploeg vormen en eindigen zo op een derde laatste plaats met 26 punten, 8 overwinningen en 2 gelijke spelen tegenover 20 verliespartijen. Doordat ook Harelbeke als West-Vlaming zakte in 4de Nationale waren wij de dupe en mochten wij voor de tweede opeenvolgende keer degraderen. Dit werd ervaren als zijnde een groot drama... Spelers en trainer bleken onverzoenbaar na de degradatie, wij als bestuur waren genoodzaakt om toch een einde te maken aan de samenwerking van Martin Van Gierdeghom als trainer van het 1ste elftal. Een nieuwe poging om een kern voor het seizoen 2010-2011 samen te stellen werd ondernomen in de maand mei. Ook de aanstelling van een nieuw duo, Marc Catrysse en Geert Tavernier, om de leiding te nemen van het 1ste elftal werd genomen. Zij hebben de opdracht om de negatieve spiraal om te buigen en zo weer een beetje voetbalvreugde te vinden voor onze medewerkers en supporters. Komt daarbij dat de club nog een inmens en ongelooflijk menselijk leed heeft moeten ondergaan door het smartelijk ongeval die onze sportief manager Leander Vanmassenhove heeft tegen gekomen. Leander Vanmassenhove stierf om 12 mei 2010 en was amper 50 jaar. Deze klap voor de familie en voor onze club was enorm en onbegrijpelijk. Dat was het drama....
2010-2011		boven
Marc Catrysse passeert al voor de derde maal bij V.G.O. en heeft daar enorme goeie herinneringen aan. Hij hoopt samen met Geert Tavernier als hulptrainer en Charles Thieren als keepertrainer het negativisme in de club weg te werken.
Hoofdcoach Marc Catrysse
Hulptrainer Geert Tavernier
Keepertrainer Charles Thieren


	Evenementen kalender VG Oostende Weekkalender VG Oostende
	<div align="center">De browser ondersteunt geen in line frames of is momenteel zodanig geconfigureerd dat in line frames niet kunnen worden weergegeven.</div>